Papa

Deze post is niet zo gezellig vandaag, maar komt wel rechtstreeks uit mijn hart. Net zoals het leven gaat komt en gaan de golven van geluk en verdriet. Ik laat het gewoon komen en gaan, zoals de wind komt en gaat, de zon op en onder gaat enzovoorts.

Dus…………………… Ik voel me heel erg verdrietig vandaag. Ik ben de shit in deze wereld zó zat! Mijn hele leven lijkt vandaag zo zinloos. Natuurlijk is dat niet zo, dat weet ik ook wel, maar ik voel me wel zo vandaag. Toen mijn vader overleed, eind oktober 1984, was ik een rijzende ‘popstar’. Talentenjacht hier, talentenjacht daar, radio, tv, glitter en glamour. Ik zong de sterren van de hemel, zal ik maar zeggen. Mijn vader ging altijd met me mee. Hij wilde dat ik doorging na zijn dood. En dat deed ik ook. Ik ging door, maar nu denk ik………………… had ik dat maar nooit gedaan, want van rouwen kwam niets. Tot de dag van vandaag rouw ik nog om het verlies van mijn lieve vader. En dan te bedenken dat ik een superlieve echtgenoot heb die twee dochters heeft die geen fuck om hem geven en hem behandelen als een zak stront! Sorry voor mijn woordkeus, maar het is zoveel shit als het is. Voor mij, en voor vele andere dochters die hun vader al jong verloren zijn, zal dit gevoel vast goed te begrijpen zijn. Hoe kan het dan ik mijn vader moet missen, en dat anderen hun vader hebben, maar er niet van genieten!? Onbegrijpelijk voor mij. Natuurlijk, in elke familie is wel iets en er zijn natuurlijk excessen waarbij misbruik van allerlei aard een verwijdering teweeg brengt. Maar ik heb geleerd dat je over dingen kunt praten, dat je dingen moét uitpraten, elkaar aanhoren en vergeven. Helaas werkt dit niet voor iedereen dus. Whatever! Ik ben er klaar mee verder. Ik krijg er mijn vader in ieder geval niet mee terug. Enfin, vandaag dus een trieste post met een Nederlands gedicht voor mijn vader. Kort nadat hij overleed moest ik voor een meniscus operatie naar het ziekenhuis en kocht deze plaat van Rob de Nijs ‘Pur Sang’. Ik heb hem grijs gedraaid. De gevoelens over zijn dood zijn voor eeuwig verklonken met deze muziek. Ook het nummer ‘Kind je bent een ster’ van Conny Vandenbos heb ik grijs gezongen destijds. Ik ben een ‘old soul’ denk ik, want ik was nog veel te jong om zo’n tuttig nummer te zingen, maar ik vond het prachtig. Ik weet nog dat ik de LP ‘Conny Vandenbos zingt Janis Ian’ kocht bij een signeersessie in de Bijenkorf in Arnhem. Nu dan….. hier komt het gedicht en de muziek.
Ik mis je papa!

Gedicht voor papa (Dutch Poem 'Papa')

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.